Leczenie wulwodynii

Zasady leczenia wulwodynii

Zasadą w terapii wulwodynii  jest leczenie bólu. Stosuje się leczenie miejscowe i ogólne.

Zastosowanie mają tu leki znieczulające miejscowo, leki przeciwbólowe, niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwpadaczkowe..

Ważnym i skutecznym elementem terapii jest zastosowanie technik biofeedback, terapii manualnej i treningu relaksacyjnego połączonego z wizualizacją, prowadzących do zmniejszenia nadmiernego napięcia mięśni dna miednicy.

Uznaną metodą jest psychoterapia kognitywno-behawioralna.

W czasie terapii uwzględnia się takie problemy jak depresja, stany lękowe, obniżenie libido czy problemy partnerskie w związku często towarzyszące wulwodynii.

W opornych na leczenie zachowawcze postaciach wulwodynii dokonuje się blokad nerwów sromowych czy nawet zewnątrz oponowej blokady ogona końskiego. Stosuje się również akupunkturę.

Chirurgiczne metody leczenia takie jak vestibulectomia są zarezerwowane dla choroby dobrze zlokalizowanej, zwłaszcza westibulodynii, a ich stosowanie powinno być brane pod uwagę jedynie w najbardziej opornych przypadkach kiedy zawiodły inne metody leczenia.