Zaburzenia seksualne z bólem

Zaburzenia seksualne przebiegające z bólem

Zaburzenia seksualne przebiegające z bólem dotyczą zarówno kobiet jak i mężczyzn, obejmują następujące rozpoznania: bolesne współżycie (dyspareunia), pochwica, bolesny orgazm, ból po wytrysku, nieskonsumowany związek.

Badania wykazują występowanie bólu związanego z aktywnością seksualną u 11% populacji mężczyzn i 29% populacji kobiet. Ból ma różne nasilenie i lokalizację oraz charakter: kłujący, piekący, tępy, rozdzierający.

Zaburzenia seksualne przebiegające z bólem mają istotny wpływ na relacje między partnerami i często prowadzą do unikania współżycia seksualnego, pojawiania się zaburzeń seksualnych u partnera.


Pochwica 

Pochwica jest dysfunkcją seksualną polegającą na niezależnym od woli skurczu mięśni wokół wejścia do pochwy , co może powodować niemożność odbycia stosunku płciowego, ponieważ skurcz wywołuje silny ból przy wprowadzaniu prącia do pochwy. Skurcz może pojawiać się przy próbie penetracji pochwy, u wielu kobiet również już w następstwie wyobrażenia sobie stosunku.

Przyczyny pochwicy mogą mieć podłoże organiczne i psychogenne. Przyczyny organiczne to: gruba błona dziewicza, zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, przebyte zabiegi operacyjne, zmiany zanikowe pochwy, nieprawidłowe położenie macicy, endometrioza, wady rozwojowe pochwy.

Przyczyny psychogenne to: lęk przed defloracją, stosunkiem, ciążą, bólem, zaburzone relacje między partnerami ,doświadczenie seksualnej przemocy czy wykorzystania, rygoryzm religijny, zaburzenia osobowości.

W Polsce pochwica dotyczy około 2% populacji kobiet. Leczenie jest skuteczne i uzależnione jest od rozpoznanej przyczyny pochwicy i obejmuje farmakoterapię, psychoterapię desensybilizację ( połączenie relaksacji z wizualizacją).


Dyspareunia 

Dyspareunia oznacza stały lub okresowy ból narządów płciowych u kobiety lub u mężczyzny przed stosunkiem, w czasie jego trwania lub po nim. Może być sytuacyjna, okresowa lub trwała.

W Polsce dyspareunia dotyczy około 13% populacji kobiet i około 3% populacji mężczyzn.


Dyspareunia u kobiet

Tak jak w przypadku pochwicy przyczyny dyspareunii dzielimy na organiczne i psychogenne. Lokalizacja bólu może dotyczyć sromu, przedsionka pochwy i pochwy. Najczęstsze przyczyny bólu sromu to: stany zapalne, vulvodynia, uczulenia, zmiany zanikowe. Ból w przedsionku pochwy mogą powodować: infekcje przenoszone drogą płciową, nieprawidłowości dotyczące błony dziewiczej, stan po operacjach ginekologicznych i urologicznych, urazach mechanicznych czy po porodzie, uczulenia, zbyt mała ilość produkowanego śluzu, zmiany zanikowe pochwy u kobiet po menopauzie.

Ból zlokalizowany głęboko w pochwie najczęściej towarzyszy: wadom wrodzonym pochwy, stanom zapalnym, przebytym operacjom, endometriozie, guzom, torbielom, zmianom położenia macicy, zespołowi jelita nadwrażliwego. Przyczyny psychogenne stwierdza się w zaburzonych relacjach partnerskich, po urazach i szokach seksualnych, w depresji, w zaburzeniach osobowości, u kobiet wychowanych w rygoryzmie religijnym.

Leczenie dyspareunii u kobiet zależne jest o zdiagnozowanych przyczyn i obejmuje: farmakoterapię, metody chirurgiczne, psychoterapię i metody treningowe.


Dyspareunia u mężczyzn

Dyspareunia u mężczyzn najczęściej dotyczy żołędzi członka. Najczęstsze przyczyny organiczne to: stany zapalne, uczulenia, zmiany pourazowe, zaburzenia seksualne u partnerki np. suchość w pochwie, pochwica). W przypadku bólu po wytrysku nasienia najczęściej zaburzenia urologiczne i neurologiczne. Wsród przyczyn psychogennych dominują: lęki, zaburzone relacje partnerskie, obawa przed ciążą, poczucie winy, niechęć partnerki do wytrysku w pochwie. Leczenie zależne jest od zdiagnozowanej przyczyny i obejmuje: farmakoterapię, psychoterapię i metody treningowe.